jak motywować pracowników ?

Witam
oczywiste jest, że każdy pracownik potrzebuje impulsu do pracy - efektywnej pracy. Jasne jest, że większości zawodów towarzyszy w końcu znużenie pracą, niechęć budzenia się rano z myślą o pójściu do pracy.

Zastanawiam się, jak motywować pracowników słowami, aby wiedzieli, że są ważni, że w tej firmie nie zginą, tu się o nich dba, tutaj ich problemy prywatne są także ważne, itd - jak zdeterminować takie "myślenie" pracownika w kontekście jego pracodawcy?

Pytanie trochę natury psychologicznej, jednak bardzo ważne. Myślę, że każdy, kto był choć raz pełnoetatowym pracownikiem, rozumie, o czym tu piszę.

Nie wchodzą w grę w tej dyskusji motywacje pieniężne. Niech pieniądze spróbują być na chwilę uzupełnieniem, a nie warunkiem koniecznym efektywności pracowniczej.
pozdrawiam forumowiczów,
iost

Słuchaj nie odsuwaj motywacji pieniężnej na drugi plan. To współgra z opozostałymi elementami i niestety ale same sprawy podejścia psychologicznego nie rozwiązą kłopotów.
Ja mam pare aspektów, które napewno pozwolą pracodawcy na właściwe zmotywowanie pracownika do efektywnej pracy i do zaangażowania się w życie firmy:

1. Profesjonalne podejście pracodawcy do pracownika poprzez pokazanie, że liczy się tak samo w firmie jak każde inne jej ogniwo. Nie ważne czy to jest menedżer średniego czy niskiego szczebla, ale powinien b yć doceniany tak samo, informowany o tym, co go bezpośrednio i pośrednio dotyczy. W ten sposób wie, że ktoś z przełożonych wie, że w ogóle istnieje i robi wiele dla firmy.

2. Motywacje związane z wyjściem całej kadry pracowników do restauracji, teatru etc. Mam przkład na kuzynce, która bardzo chwali takie podejście. Raz w tygodniu, niekiedy rzadziej (zależy od całej ekipy) szef zaprasza ich do restauracji, pubu etc

3. Poza tym dodam jeszcze to, że prezes, dyr etc winien "pilnować" czy schemat organizacyjny jest przestrzegany czy zachowany jak kto woli. To pomaga stworzyć atmosferę, że każdy współgra z pozostałymi, ale tak czy innaczej jest nad nim osoba, która wszystko sprawdzi i wykryje ewentualne niezgodności.

Myślę, że to dużo pomaga.

Zaplecze socjalne, więź z firmą, bonusy, dodatki.

Ja fajnie wspominam podejście szefa mianowicie co jakiś czas robił zebrania całej ekipy i pytał się czy ktoś z nas ma jakiś pomysł nawet na kompletne odejście od pierwotnej działalności, czy coś zmienilibyśmy w działaniu firmy, wreszcie były też rozmowy indywidualne o tym czy wszysko jest ok., czy coś nam nie pasuje czy i jak moim zdaniem można zminimalizować takie irytujące sprawy. Krótko mówiąc czuliśmy się tak jak byśmy zarządzali tą firmą i poniekąd mieliśmy nawet większe poczucie obowiązku co do naszej firmy - bo tak właśnie się mówiło "nasza" i to było bardzo pozytywne, szczerze mówiąc doszło do tego, że po jakimś czasie dłuższym oczywiście nasz szef coraz rzadziej odwiedzał swoją firmę zaczął budować następną a my prowadziliśmy tą pierwszą "naszą". Wreszcie przeszłam na swoje ale z tego co wiem to jest wszystko ok.
Tylko osobiście uważam, że szef powinien częściej być w firmie co zresztą zawsze mu mówiłam.
Ps. prawie cała ekipa miała wyższe wykształcenie, czasami jest to ważne przy wyborze postępowania.

Studiuję psychologię, a właściwie to już ją kończę.. Jest wiele sposobów motywowania pracowników. Nie da rady napisać tego w dwóch zdaniach ale.. najważniejsze, co nam zawsze profesorowie powtarzają jest zrobienie dla pracowników czegokolwiek.. czy to będzie zwiększenie oświetlenia czy jego zmniejszenie.. zawsze ma to być robione dla ich dobra i z myślą o nich. Pracownik musi się czuć ceniony, szanowany , doceniany a przede wszystkim widoczny! Ani zbytnie poufalanie ani wielka oziębłość w stosunku do nich nie jest na miejscu.. trzeba znaleźć 'złoty środek'.. traktować ich jak partnerów ale.. jednocześnie musza czuć respekt przed przełożonym.. wtedy wypełniają wszystkie obowiązki sumiennie. To o czym pisze danolka jest też ok ale chyba ciut zbyt.. bonusy, dodatki.. są super a jeszcze raz na miesiąc wyjście do knajpy razem czy teatru to już w ogóle bomba. Nie należy poniżać, ośmieszać.. takich pracowników w firmie nie potrzeba. Wypadałoby też wysłuchać tego co mają dopowiedzenia.. taka skrzynka informacyjna byłaby dobrem pomysłem ale nie po to żeby jeden pod drugim dołki kopał ale po to by rozwijać razem wspólnie firmę i dążyć do ulepszeń. Jest wiele technik, wiele metod a każdy szef ma i tak swoja jakąś wypracowaną. A jeżeli nie ma i nie może sobie poradzić z pracownikami to musi zatrudnić oprócz księgowej i asystentki również dobrego psychologa. Czasem wystarczy, że taka 'dobra dusza' jest w pracy, która pomoże, ukoi nerwy, uspokoi, wyjaśni.. pozdrawiam.. scorpio

Opierajac sie o wypowiedz scorpio, w firmie w ktorej pracuje sa lamane wszystkie zasady motywacji pracownikow... Kazdy na kazdego przeklina, jeden drugiego obgaduje (nawet przelozeni). Klimat ktory tam panuje jest powalajaco amotywacyjny. System motywacji ktory podał forumowicz Rafal Leszczynski jest według mnie wizja idealnego klimatu pracy. Przeciez praca ma byc dla nas pracownikow rzecza przyjemna, zajeciem ktore z checia wykonujemy... Przykre jednak ze w wiekszosci jest odwrotnie :/

Amerykanie już od początku lat osiemdziesiątych realizują z powodzeniem program własności pracowniczej. W tego typu firmach pracownicy mają znaczące lub większościowe pakiety akcji lub udziałów. Często pracownicy posiadają 100% udziałów. Na ubiorach roboczych noszą plakietki z napisem "zwracaj się do mnie, jako do właściciela". Mimo, iż tylko dwdzieścia kilka milionów Amerykanów pracuje w tego typu spółkach, to ponad 50% najefektywniejszych firm to firmy z akcjonariatem pracowniczym.
Gdy firma ma problemy finansowe, pracownicy nie żądają podwyżek. Zarobki w takich firmach należą do najwyższych w poszczególnych branżach. Pracownik oprócz wypłaty pobiera raz do roku dywidendę (jesli firma wypracuje zysk). Ich nie trzeba motywować, gdyż oni mają poczucie odpowiedzialności za firmę, w której pracują.

Pieniadze sa azne zeby placic pensje pracownikom a mysle ze bliskosc rozmowa, to pozatym jest wazne.J bylam na inwenteryzacji w wieczorno-rannych goddzinach tu u mnie w wodzisławiu i wiecie co nie czulam zabardzo takiej pomocy , a potem było gorzej .Jesli nieczuje sie w towarzystwie dobrze to niechce w nim przbywac.Praca potrzebna by sie utrzymac stworzcie pracownikowi taka atmosfere do ktorej chetnie beda chodzic.Zwlaszcza kobietom ale nie mam namysli tylko prenty Sama nie mam teraz pracy stalej i sie zastanawiam jak bedzie jak ja znajde,czasami mnie odsuwa to ze jesli nieznajdzie sie ktos tam z kim bede mogla na przerwie choc porozmawiac. pozdrawiam marzena

1.Należy uzgodnić cele pracownik powinien o nich wiedzieć może to zbyt prosto brzmi ale należy nagradzać za ich realizacje i karać (kary niemnogą być duże) za zbaczanie z niego. Mistrzami w motywacji są Japończycy istnieje tam całkowita inna mentalność niż gdzie indziej, tam jeśli pracownik dostaje do wykonania projekt próbuje jak najlepiej go wykonać jeżeli mu się uda dostaje awans podwyżkę itp. jeśli nie może pożegnać sie z awansami przez nawet wiele lat (czasami to może być powodem samobójstwa). Należało by określić drogie, uzgodnić warunki i opracować system nagradzania.

2.Zastosuj konkretne bodźce: nasze zadanie polega na tym, aby nie zniszczyć zapału ludzi, ale by właściwie go ukierunkować (bodźce=nagroda). Nagrody należy dobierać konkretnie do każdego celu który chcemy osiągnąć. Nagrodą powinien być bodziec odpowiednio dobrany do potrzeb i celów danej jednostki(nagrodą nie musi być nagroda pieniężna). Nietrudno znaleźć menedżerów uważających nieokreślone pochwały za wzmocnienie to jest błąd. Wydaje im się ze uśmiech skinięcie głową czy nawet powstrzymanie się od nagany wystarczy, by utrzymać ludzi na właściwej drodze. Jeśli chcemy odpowiednio motywować ludzi musimy stosować odpowiednio dobrane bodźce. Musimy dokładnie informować ich czy zrobili to co potrzeba. ,,Dobra robota!'' - to niezła pochwała na początek, ale zbyt nie określona. Jesli wzmocnienie ma przynieść rezultaty trzeba powiedzieć wyraźnie, co zostało zrobione i jaki dało skutek. ,,Doceniam, że poświęcił pan cały weekend, aby dotrzymać terminu. Opracowana przez pana cześc oferty cenowej to prawdziwy majstersztyk. liczby przedstawione są zwiezłe i przejrzyste. Dziękuje - jeśli wygramy przetarg, będzie miał wtym pan wielki udział''.
Podobną technike konkretnego bodźca można wykorzystać w wielu sytuacjach, gdy chcemy okazać ludziom zaufanie, na które zasłużyli.
Konkret jest bardzo ważny. Dobrze rozumieją to specjaliści od finansów. Nawet im się nie śni pracować z liczbami ,,na poziomie mniej więcej takim to a takim'' - i my także nie powinniśmy posługiwać sie nie określonymi bodźcami. Umożliwiają doskonałą motywację, łatwo je stosować i łatwo o nich pamiętać - wystarczy pamiętać o systemie nagradzania i kar. Trzeba tylko uzgodnić ostateczny cel, a potem na każdym kroku stosować wzmocnienie.
Aby dobrze zarządzać przedsiębiorstwem należy być trochę psychologiem m.in. rozumieć różnicę miedzy osobowościami, postępować w asertywny sposób warto również przeczytać książkie o inteligencji emocjonalnej.

Napisałem ten post zainspirowany przeczytaną niedawno książką Christine Harveya i Bill Sykesa ,, W Poszukiwaniu Zysku''.
Sorry za błędy.
Pozdrawiam.

Temat ten jest mi o tyle znany że jako osoba ucząca się w tej dziedzinie i mająca styczność w praktyce, wiem jak postępować. wiele tych teorii o których zreszta sama się uczyłam czasami się nie sprawdza przez wspomnianą tu wcześniej psychologię, osobowość ludzką , bo przecież każdy z nas jest inny. Przede wszystkim zanim zacznie się myśleć o motywacji trzeba bardzo ale to bardzo dobrze wyznaczyć cele danego pracownika. On musi wiedzieć co robić, dokładnie ze szczegółami. W ponad połowie firm pracownik niewie do końca co się od niego oczekuje, co gorsze szefowie nie są w stanie im tego jasno wyjaśnić bo np. się do tego nie nadają, mają chaotyczny sposób myślenia- jak zresztą każdy przedsiębiorca. Po drugie jeśli to już osiągniemy i będziemy mieć pewność że nasz pracownik wie co trzeba zrobić to przygotowujemy system wynagrodzeń, odradzam kary, gdyż kara która będzie nieadekwatna do popełnionych czynów w kalkulacji pracownika może powodować kontynuację takiej pracy. W imię w sumie robiłem duzo mniej o obnizyli mi pensję o 2 zł. Przykład może smieszny ale warto się nad nim zastanowić. Nawet jeśli kara będzie odpowiednia. to wierzcie mi że nie każdy motywuje się stresem, karami pieniężnymi i innymi bodźcami wywołującymi bardziej panikę niż skupienie się na pracy.Pracownik nie może myśleć podczas pracy o rzeczach które do pracy nie należą a tak się stanie jeśli wprowadzimy system kar. System wynagrodzeń natomiast jest jak najbardziej odpowiedni, zgadzam się z przedmówcami że pieniężne nagrody trzeba odłożyć, przynajmniej na początek albo jeśli już są to zrobić je bardzo małe, naprawdę małe, żeby były bodżcem zachęcajaćym a nie motywującym, wtedy przez taką drobną zagrywkę będziemy wiedzieć kto podlega działaniom motywacji a kto jest na nie obojętny. Poznać pracowników jest naprawdę trudno ale to podstawa, i trzeba przez to przejść. Odradzam i to bardzo wszelkie wychodzenia do kina do teatru wspólnie z ekipą rządzącą i pracującą. Z kilku powodów. Po pierwsze nie każdy czuję się dobrze w towarzystwie którego sam nie wybierał. Po 2 ze względu na presję otoczenia i podświadomej bojaźni jak wypadnie się w oczach tych i tych, i jakie to przyniesie skutki. Po 3 nie sądze żeby przypuśmy tych 10 pracowników dajmy na to lubili to samo w ten sam sposób. Trudno trafić w gusta przyjaciela dając mu bilet do kina na to i na to, podczas gdy on wolałby iśc do teatru na operę. Złe wrażenia z takiej wspólnej wycieczki mogą się bardzo odbić na pracy.Natomiast idąc w tym kierunku można zapytać pracownika co by chciał i że dostanie np. bilet na coś tam dla jego rodziny na to i na to. To bardzo motywuje a koszt jest taki sam.wszelkie obozy integracyjne odradzam, jeśli nawet ktoś to lubi, zawsze znajdzie się człowiek któremu się to nie spodoba, bo np. przyszedł do pracy by zarobić a nie się zaprzyjaźniać. Warto natomiast stosować styl demokratyczny zamiast autokratycznego i informowac o czym już była mowa na zebraniach albo kosztem przerw w pracy, co pracownicy myślą o działaniu firmy. Można ich pytać o rozwiązania problemów aktualnych w firmie, pytać co im się nie podoba itd,itd. W stylu autokratycznym nikt nikogo nie pyta, jest to najgorsze podejście do działania które tylko w nielicznych przypadkach daje dobre wyniki. Jeśli jesteśmy ludźmi nie radzącymi się innych, to poudawajmy, zawsze przecież można uwag wysłuchać, co nie znaczy stosować, jednakże należałoby informować pracowników czemu takie i takie podejście byłoby złe. Warto wspomnieć jeszcze o informowaniu pracowników co się dzieje w firmie jaki jest jej stan obecny, co jej grozi,na czym powinniśmy się skupić, wcielać w życie. Oni muszą wiedzieć że dopoki wykonują swoją pracę właściwie firma będzie istnieć i się rozwijać a oni będą mieli pracę. Tłumaczyć jakie ma sznase rozwoju i co będzie jeśli taki rozwój nastąpi, wiem że to może brzmieć dziwnie, ale pracownik musi wierzyć w to że będzie częścią czegoś wielkiego, że jest częścią tego co może być wielkie. Na zakonczenie tego co się nie da krotko opisać dodam że wszystko jest w rękach szefa i przełożonych. Musicie uważać by stworzyć przyjazną atmosferę i nie zrazić do siebie wszystkich. Wyksztłcenie nie ma tu żadnego znaczenia.

Z własnego doświadczenia wiem, że dobrą motywacją jest szacunek. Może brzmi to płytko, ale ktoś kto szanuje mnie i ja szanuje jego to praca staje sie poniekąd zajęciem honorowym, po spełnieniu wielu wymienionych wczesniej propozycji, bardzo ważne jest nie wznoszenie nosa ponad grupę pracowników lecz stworzenie we wzajemnym szacunku najlepszych relacji. Druga sprawa do konsekwencja i sprawiedliwość. Nie przymykanie oczu gdy sie coś dzieje, tylko zajęcie stanowiska tak by było sprawiedliwe.
Odnośnie samej kadry zarządzającej to wystarczy być dobrym menadżerem w pracy i uczciwym człowiekiem po pracy. Zresztą chyba zapracować sobie u pracowników na szacunek to wystarczająca kwestia i bardzo bardzo trudna....
tyle ja w temacie i bardzo podoba mi sie ten wątek
aha
Prezes "mojej" firmy(niestety juz nim nie jest) potrafił przejsc sie po zakładzie i porozmawiać, tak po prostu z pracownikami, co słychać jak zdrowie, jak praca czy wszystko gra, co sie nie podoba.... albo iść na Palarnie nie obok swojego gabinetu tylko 2 piętra niżej tak zeby pogadac, gdy zdejmowano go z funkcji...ludzie podjeli strajk, bo jak mówili to był Prezes przez duze P a nie jakiś dorobkiewicz czy ktoś tam :P cała firma murem.... praktycznie zaskarbił sobie tyle serc jeden człowiek przez 10 lat, teraz jest ikoną po za tym ze robił w firmie wszystko dla dobra tej firmy to i dla jej pracowników, był szczery i sprawiedliwy, LUDZIE SZANOWALI go a on Ludzi.
powodzenia

Pracowałam w firmie gdzie był fałsz i wielkie udawanie,że szefostwo cokolwiek interesuje,a jeśli nawet to dla własnych potrzeb-po roku czasu robiło mi się niedobrze na samą myśl,że muszę iść do tej pracy-yyych a czego brakowało? Brakowało rozmów-co wam pasuje,co jest źle,każda z nas miała stracha na samą myśl,że musi się o coś zapytać szefa,brakowało docenienia-bo starasz się jak możesz by klient był zadowolony a uznania słownego żadnego nie było-powinny być prowizje,jakieś paczki na święta dla dzieci,na święta premie za cały rok pracy,jeśli szef ma problem powinien wziąść na dywanik bądź na rozmowe do swojego gabinetu a nie poniżać wśród pracowników i klientów,powinien pokazać,że dla firmy się liczysz,że jesteś ważną osobowością,równą z każdym czy masz takie czy inne wykształcenie,powinien szef się liczyć z opinią pracownika-bo on najwięcej wie,rozmawia z klientami,wie czego oczekują i czego potrzebują.No i raz do roku jakiś wspólny wypad lub zorganizowanie firmowego sylwestra wraz z ich rodzinami-to jest miłe i budujące,aaa i zapomnaiłam o wiecznej kontroli-nas non stop kontrolował,to wyglądało jakby nam nie ufał i musiał pilnowac na kazdym kroku-a to wcale nie jest budujące,że szef ci nie ufa-to działa jak płachta na byka...

Piotr W. napisał(a):Opierajac sie o wypowiedz scorpio, w firmie w ktorej pracuje sa lamane wszystkie zasady motywacji pracownikow... Kazdy na kazdego przeklina, jeden drugiego obgaduje (nawet przelozeni). Klimat ktory tam panuje jest powalajaco amotywacyjny. System motywacji ktory podał forumowicz Rafal Leszczynski jest według mnie wizja idealnego klimatu pracy. Przeciez praca ma byc dla nas pracownikow rzecza przyjemna, zajeciem ktore z checia wykonujemy... Przykre jednak ze w wiekszosci jest odwrotnie :/

Niestety muszę powiedzieć, że u mnie jest tak samo. Wszystko co tutaj przeczytałem jest jak utopia. Oczywiście tylko dla mnie, ponieważ wiem jak się traktuje innych pracowników.
U mnie są punkty karne, za przewinienie można dostać punkt, który obcina Ci pensje o 130 zł. Niestety przez 1,5 roku pracy zawsze w miesiącu znajdzie się coś za co można wlepić punkt i premia leci.... nawet za takie pierdoły, że głupio się przyznać. Człowiek człowiekowi wilkiem.....

Pozdrawiam wszystkim

Załóż swój biznes i pokarz jak się traktuje pracowników-tak mówi każdy szef-mój też tak mi powiedział i właśnie to robię,pokarzę jak pracownik powinien być doceniany w pracy by był wydajny a nie bał się szefa-to jest absurd,dobrze,że ja od tej firmy się uwolniłam,inaczej stałabym się w wieku 30 paru lat zgorzkniałą jędzą,wredną nie powiem jaką s...
Jeżeli nie pasuje, pracownik odchodzi i szuka lepszego-teraz może sobie na to pozwolić,bo to pracownik dyktuje warunki a nie odwrotnie. I bardzo dobrze,skończy się wyzysk pracownika,koniec średniowiecza-wkońcu. I trzeba takim zgredom utrzeć nosa-że nie każdy przyjdzie do pracy na takich warunkach,a jeśli się przyjmie to i tak odejdzie-tam gdzie pracowałam przez 4 lata przewinęło się 20 pracowników-widać jaka to marka firmy i jak ludzie szybko uciekają.....to tyloko świadczy o rządzących-jak w polityce ;)