Razem czy osobno ???

viewtopic.php?p=251021#p251021 - te wpisy zainspirowały mnie do założenia kolejnego tematu.

Był kiedyś taki minister Mieczysław Wilczek. Cytuję jego wypowiedź: „Lepiej mieć 5% udziału w dużej firmie, niż 100% w swojej małej.".

Czy stać nas na pracę grupową, z wspólnym celem, zaufaniem? Czy w atmosferze wzajemnej podejrzliwości można konstruktywnie się rozwijać, tworzyć?

Polska to taki dziwny zacofany kraj, w którym każdy - każdego chce ''wyruchać'' na kasie...

Tak, więć znalezienie dobrego partnera do biznesu jest conajmniej trudne...

Tenże minister Wilczek (chemik z wykształcenia) w wywiadze dla „Dużego Format-u" opisywał taką historię.

Podczas pobytu w Anglii rozprawiali w gronie chemików o różnych sprawach. Wynikł problem. M.Wilczek na kartce papieru rozpisał wzór chemiczny. Wrócił do Polski i zapomniał o sprawie. Po pewnym czasie ponownie pojawił się w Anglii. Został zaproszony na spotkanie, na którym poinformowano go o tym, że został współautorem patentu i wręczono mu czek na pokaźną sumę. Tak zarobił pierwszy milion. Dacie wiarę.

Rzecz zdarzyła się w Polsce. ................

Pozostawiam to Waszej wyobraźnii.

Są w Polsce osoby, które znakomicie współpracują i która potrafią sobie zaufać i dotrzymywać słowa - tak jak wszędzie. Są i u nas osoby dla których liczy się przede wszystkim własny zysk, nawet po trupach - tak jak w każdym kraju. Jednak wydaje się, że w Polsce tych drugich jest więcej, zaś tych pierwszych mniej, dlaczego?

Jestem psychologiem, więc będę pisał z perspektywy psychologii.

Badania wykazują, że w Polsce więcej jest osób neurotycznych, czyli skłonnych do przeżywania negatywnych emocji niż w podobnych krajach zachodnich. Nasz pesymizm, narzekalstwo i kompleksy względem innych krajów (co widać chociażby po naszych reakcjach na najdrobniejsze oznaki śmiania się z nas) są wręcz legendarne i wydaje się, że na stałe zakorzenione w naszej kulturze. Powodów mogą być setki, od historii naszego kraju i wielkiego wpływu życia w komunizmie, gdzie trzeba było po prostu kombinować, aby zyskać. Teraz, gdy najwięcej korzyści w długiej perspektywie przynosi współpraca, wielu trudno się przestawić - życie ich nauczyło, że jak nie zakombinujesz, to mieć nie będziesz.

W naszym społeczeństwie jest również bardzo duże przyzwolenie na, kolokwialnie pisząc, cwaniactwo. Zwykli oszuści, którzy okradają często państwo (czyli nas wszystkich), nie są złodziejami, a "zaradnymi osobami". Wielu nie widzi nic złego w chodzeniu na lewe zwolnienia lekarskie, pobieranie lewych rent (bo się należy przecież), a w społeczeństwie bardzo duże poparcie mają związki zawodowe, które siła zdobywają kolejne świadczenia i udogodnienia (w elektryce np. dziedziczność stanowisk, 14 pensji w roku - a gdyby chciano im to zabrać, zapewne ich strajki miałyby poparcie społeczne).

O ile cwaniak ma przyzwolenie na swoje działanie, to "prywaciarz" jest najczęściej krwiopijcą i oszustem, który żyje tylko i wyłącznie z gnębienia i wykorzystywania swoich pracowników. Co z tego, że to właśnie ten prywaciarz płaci podatki, aby ileś tam osób mogło pójść na lewe zwolnienia i renty. Ogólnie ktoś bogaty, to ktoś nieuczciwy i samo posiadanie pieniędzy jest już podejrzane, jak zacytuje byłego premiera "Jak ma pieniądze, to skądś je przecież musi mieć" - co swoją drogą jest bardzo odkrywczą myślą.

Jak to wszystko łączy się na brak współpracy? Otóż żaden człowiek, co udowodniono w badaniach, nie uważa się za złą osobę, czyli taką która źle postępuje. Nie liczę tu osób z zaburzeniami i marginesu, piszę o normalnych, z socjalizowanych osobach. Aby ktoś postąpił nieuczciwie, to musi mieć jakieś wytłumaczenie swojego postępowania. Np. złodziej który kradnie, w swoim mniemaniu walczy o byt rodziny. Najczęściej stosowane sposoby to: przedstawienie siebie jako ofiary, odhumanizowanie swojej ofiary, bądź przyjęcie, że nasze zachowanie mieści się w normach społecznych. I tu możemy przejść do sytuacji powyżej.

Otóż nasza kultura dostarcza nam całej masy gotowych usprawiedliwień na nasze działanie - pesymizm przekłada się na to, że jesteśmy podejrzliwi względem innych i sami się czujemy oszukiwani przy najdrobniejszym niedomówieniu. Wtedy wchodzi nam piękne usprawiedliwienie "On sam chciał mnie oszukać, ja tylko walczyłem o swoje. Albo ja jego, albo on mnie" - obco brzmi? Następnie, osoby prowadzące biznes są w Polsce źle widziane jako prywaciarze - samo to wyrażenie odczłowiecza taką osobę i przedstawia ją w negatywnym świetle.. to nam daje "I tak jest bogaty, nie zabraknie mu.", "Sam oszukiwał ludzi, to teraz mu dobrze". Do tego dochodzi akceptacja społeczna na tego typu zachowania. I, przy okazji powszechności cwaniactwa w naszym kraju, kolejne bardzo popularne usprawiedliwienie "każdy tak robi, trzeba walczyć o swoje".

Wbrew pozorom usprawiedliwienia są bardzo ważne przy obiektywnie nieetycznym zachowaniu, pozwalają nam na siebie patrzeć dalej jak na uczciwych ludzi, którzy tylko korzystają z okazji, bądź się wręcz bronią. Bez usprawiedliwień po prostu gryzło by nas sumienie.

Mniej więcej tak psychologia na to patrzy.

Dziękuję za wsparcie specjalisty. C.K. Norwid napisał: „Polacy są wielkim narodem, ale kiepskim społeczeństwem".

Tadeusz Fita: A Piłsudski powiedział "Polacy to piękny naród, tylko ludzie ch***".

Cało prowda. Coś mi się zdaje, że będziemy pisać dla siebie. Towarzystwo bardziej przyziemne i nie myśli w kategoriach socjo-, psycho- i filo- ch. Cóż - „... Goniąc za żywiołkami drobniejszego płazu ...".

Witam wszystkich.
Bardzo ciekawego posta napisał donton,wreszcie ktoś kto spojrzał na sprawę z profesjonalnej perspektywy a nie tylko z własnych dumań.
Sam post jak najbardziej miło się czyta jednak prawda tam zawarta niestety jest prawdziwa co już nie jest takie fajne.
Moim nie skromnym zdaniem dzieje się teraz w Polsce tak jak się dzieje właśnie przez komunizm,
a dokładnie przez ludzi W których ta komuna nadal żywa.
Sam niestety mam styczność z takimi ludźmi,i słuchając ich dochodzę do wniosku że w Polsce będzie dobrze jak ci ludzie powymierają,za jakieś 50,60 lat.
Jednocześnie Polacy to dziwni ludzi,sam mam mieszane uczucia,z jednej strony czuję jak duma rozpiera pierś za przodków i rodaków którzy umierali za kraj,i sam gdyby jakaś wojna to za szabelkę i na koń,a z drugiej strony teraz gdy popatrzy się w telewizor, przeczyta gazetę, posłucha tych wszystkich "mądrych" to aż żal, że się nie urodziło za zachodnią granicą.
Wniosek jest taki:nie ma co narzekać tylko robić cokolwiek żeby to ZMIENIĆ ! ! !

Pozdrawiam

Tylko teraz popatrzmy obiektywnie na instytucjie narodowe które nas delikatnie mówiąc "ruchają ile wlezie". Zanosimy im haracze, a oni wymyślają kolejne. To dlatego u nas dalej jest cwaniactwo i ja je popieram. Przed chwilą oglądałem program jak urzędnicy relaksują się za nasze pieniądze w górach. Dalejc chcecie być uczciwi wobec nich? My zapierdalamy po kilkanaście godzin a oni dzisiaj jeżdżą na nartach a w poniedziałek przyjdą nałożyć karę. Także z tym "cwaniactwem" to trzeba byłoby od góry zacząć. Tylko jak cos zmienić jak znów narazimy się na konsekwencje?

Po tym bankructwie piekarza, który rozdawał chleb macie jeszcze jakieś nadzieje?

Już nie przesadzajcie, że jest tak źle. Może w kwestii zaufania czy społeczeństwa obywatelskiego brakuje nam sporo do społeczeństw "mitycznego zachodu", ale trzeba być ślepym, żeby nie widzieć jakie zmiany zachodzą na naszych oczach.
P.S. Tadziu - nie bierz tak na serio wszystkiego co czytasz na portalu gazeta.pl, dla odmiany polecam np. forum skyscrapercity.com, zobaczysz tam trochę inny punkt widzenia, a nie wieczne smęcenie "gazety".
Pozdrawiam

Ja nie wiem czy jest źle, czy dobrze. Tak czy inaczej mogłoby być lepiej.

Zmiany zachodzą, owszem. Nie jestem tylko do końca przekonany, czy kierunek tych zmian i ich tempo, to jest to czego powinniśmy się spodziewać. A raczej, czego ja się spodziewałem.

Pozwól, że to ja będę decydował o tym, co „biorę do serca”, a co nie !:) !:) !:) Mam wystarczająco dużo lat, żeby mieć wyrobiony pogląd na pewne sprawy. Są to oczywiście moje subiektywne poglądy. Jeżeli coś cytuję, to robię to świadomie i kieruję to do „świadomych podobnie”.

Tak na marginesie - czytuję „papierowe gazety”, a linki wklejam dlatego, że tak jest mi łatwiej.

czerwone7 napisał(a):Witam wszystkich.
Bardzo ciekawego posta napisał donton,wreszcie ktoś kto spojrzał na sprawę z profesjonalnej perspektywy a nie tylko z własnych dumań.
Sam post jak najbardziej miło się czyta jednak prawda tam zawarta niestety jest prawdziwa co już nie jest takie fajne.
Moim nie skromnym zdaniem dzieje się teraz w Polsce tak jak się dzieje właśnie przez komunizm,
a dokładnie przez ludzi W których ta komuna nadal żywa.
Sam niestety mam styczność z takimi ludźmi,i słuchając ich dochodzę do wniosku że w Polsce będzie dobrze jak ci ludzie powymierają,za jakieś 50,60 lat.
Jednocześnie Polacy to dziwni ludzi,sam mam mieszane uczucia,z jednej strony czuję jak duma rozpiera pierś za przodków i rodaków którzy umierali za kraj,i sam gdyby jakaś wojna to za szabelkę i na koń,a z drugiej strony teraz gdy popatrzy się w telewizor, przeczyta gazetę, posłucha tych wszystkich "mądrych" to aż żal, że się nie urodziło za zachodnią granicą.
Wniosek jest taki:nie ma co narzekać tylko robić cokolwiek żeby to ZMIENIĆ ! ! !

Pozdrawiam

Tak się składa, że psychologia składa się z tych „dumań”.

Nie wiem czy winien jest „komunizm” - ja sobie tego sytemu w Polsce nie przypominam. „Zwalanie” winy na dawny system jest daleko idącym uproszczeniem. Przecież młodzież tego nie pamięta - to nie systemy są winne.

My tworzymy te relacje i my możemy to zmienić, ale napewno nie „wysyłaniem ludzi do piachu”.

Miarą tytułowego „Kapitału społecznego” jest również stosunek do „SENIORÓW” i ich doświadczenia.

Zapraszam tutaj: kapital-spoleczny-i-biznes-vt68136.html#p280510

Tutaj już się nie będę udzielał.

Pozdrawiam

Tadek

Witam wszystkich.

Pisząc "Bardzo ciekawego posta napisał donton,wreszcie ktoś kto spojrzał na sprawę z profesjonalnej perspektywy a nie tylko z własnych dumań." miałem bardziej na myśli że ktoś profesjonalnie potwierdził to co wszyscy od dawna wiedzą Tadeuszu.

Ja nie zwalam winy,także młodsze pokolenie powinno bić się w pierś, tylko wskazuje co jest jednym z wielu powodów tego jak jest, co wydaje mi się słuszne.Młodzież nie pamięta systemów,ale ludzie z którymi młodzież żyje je pamięta.

Masz racje "my tworzymy te relacje" tylko niech każdy sobie odpowie czy starsze pokolenie chce z młodszymi tworzyć te relacje?
Nie będę się wypowiadał za wszystkich "młodszych",ja szanuje starszych takich jak ty,bo wiem że można się dużo od takich ludzi nauczyć,od tych którzy mają swoje lata a nie żyją "betonem partyjnym",a samo to że ktoś w twoim wieku jest na "BIZNESforum" jest jak najbardziej pożądane.

Życzę wszystkim starszym i młodszym lepszej komunikacji

Pozdrawiam

Takie wypowiedzi są ważne. Jakiś czas temu czytałem o reakcji młodych anglików, którzy przyjechali do Polski w ramach stażu. Byli zaskoczeni tym, jak szybko pozbywamy się starszych i doświadczonych - nie korzystamy z ich potencjału. Tak niestety dzieje się nadal. Mam w tym względzie osobiste doświadczenia.

Miłe jest to, że jednak są „odmieńcy” - nie traktują nas jak „zgredów” !:) !:) !:)

Tadeusz Fita napisał(a):Tutaj już się nie będę udzielał.

;)

Czasem "starzy" mysla ze wiedza lepiej i czesto sa oderwani od rzeczywistosci. Gdybym posluchal sie "starszych" siedzialbym teraz na panstwowej posadce za 1200zl i plul sobie w brode. Oczywiscie od starszych trzeba sie uczyc ale nie zawsze, szczegolnie jesli chodzi o wspolczesne sprawy.

czerwone7- czego sie nauczyles tutaj od "starszych"? ;)))

Witam wszystkich.

Pytasz się nettyper czego się tutaj nauczyłem od starszych?

Przede wszystkim trzeba by zdefiniować pojęcie "nauki" i "starszych".

Ale dla ułatwienia naszej "rozmowy" odpowiem że nie mogę jedno znacznie odpowiedzieć na to pytanie.
Owszem,czytając różne tematy coś w głowie zostaje ,ale czy można to nazwać nauką od starszych?
Nie powiedział bym.

Chociaż nadal podtrzymuję że pozytywnie bym przyjął pojawienie się jakiegoś "dobrego wujka biznesmena" na forum.

A ty jakie masz przemyślenia co do swojej nauki na tym forum względem starszych jeżeli taka wystąpiła?

Pozdrawiam.