Trudny wybór formy opodatkowania

BI/415-1032/05
DF/415-29/05


POSTANOWIENIE
Naczelnika Urzędu Skarbowego
w Kościerzynie
z dnia 7 listopada 2005r.

Na podstawie art. 14a § 1 i § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r.
Ordynacja podatkowa (tekst jednolity z 2005r. Dz. U. Nr 8 poz. 60 z późn.
zm.) po rozpatrzeniu wniosku Pana (...) z dnia 04.10.2005r. o udzielenie
pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa
podatkowego w sprawie zaliczenia w poczet kosztów uzyskania przychodów
wydatków pokrytych uzyskaną dotacją z Urzędu Pracy w ramach Funduszu EFS na
rozpoczęcie działalności gospodarczej
stwierdzam, że
stanowisko przedstawione w tym wniosku dotyczące podatku dochodowego od
osób fizycznych jest prawidłowe w odniesieniu do opisanego stanu
faktycznego.

UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 04.10.2005r. (uzupełnionym w dniu 13.10.2005r.) wystąpił
Pan do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Kościerzynie o udzielenie pisemnej
interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w
sprawie zaliczenia w poczet kosztów uzyskania przychodów wydatków pokrytych
uzyskaną dotacją z Urzędu Pracy w ramach Funduszu EFS na rozpoczęcie
działalności gospodarczej.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że w 2005r. otrzymał Pan z
Urzędu Pracy w ramach Funduszu EFS dotację na rozpoczęcie działalności
gospodarczej w kwocie 11.500,00 zł i nie opodatkował jej.
Z uwagi na powyższe w złożonym wniosku zadał Pan pytanie: czy zakup sprzętu
(elektronarzędzi) o wartości do 3.500,00 zł pokryty środkami z otrzymanej
dotacji stanowi koszty uzyskania przychodów.

Stanowisko podatnika:

Nie znalazłem informacji w przepisach w podatku dochodowym od osób
fizycznych prowadzących działalność gospodarczą, aby taki zakup nie
stanowił kosztów uzyskania przychodów.

Ocena stanu prawnego:

Środki z Funduszu Pracy przyznawane są bezrobotnemu jednorazowo na podjęcie
działalności gospodarczej na podstawie ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o
promocji zatrudnienia i instytucji rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001)
oraz rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 31 sierpnia 2004r. w
sprawie warunków i trybu refundacji ze środków Funduszu Pracy kosztów
wyposażenia i doposażenia stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego,
przyznawania bezrobotnemu środków na podjęcie działalności gospodarczej i
refundowania kosztów pomocy prawnej, konsultacji i doradztwa oraz wymiaru
dopuszczalnej pomocy (Dz. U. Nr 196, poz. 2018).

Na podstawie art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o zmianie ustawy o
promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz o zmianie niektórych
innych ustaw (Dz. U. Nr 164, poz. 1366) wprowadzono w ustawie z dnia 26
lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r. Nr
14, poz. 176 z późn. zm.) zmianę w art. 21 w ust.1 dodając pkt 121.
Zgodnie z wprowadzoną zmianą art. 21 ust. 1 pkt 121 ustawy z dnia 26 lipca
1991r. brzmi: wolne od podatku dochodowego są jednorazowe środki przyznane
bezrobotnemu na podjęcie działalności, o których mowa w art.46 ust.1 pkt 2
ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach
rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001 z późn. zm.).
Zwolnienie to ma zastosowanie do dochodów uzyskanych od dnia 1 stycznia
2005r.

W związku z powyższym otrzymane w 2005r. środki z Funduszu Pracy na
podjęcie działalności gospodarczej wolne są od opodatkowania podatkiem
dochodowym i nie należy ich wpisywać do podatkowej księgi przychodów i
rozchodów.

Pojęcie kosztu określone zostało w treści art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26
lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity z
2000r. Dz. U. Nr 14, poz. 176 z późn. zm.) który stanowi, że kosztami
uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione
w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23
ustawy.

Jak wynika z powyższego przepisu decydującym warunkiem dla uznania danego
wydatku za koszt podatkowy jest zaistnienie łącznie dwóch przesłanek: aby
uznać dany wydatek za koszt podatkowy musi on być poniesiony w celu
uzyskania przychodu podatkowego, oraz nie może to być koszt wymieniony w
zamkniętym katalogu negatywnym, nie uznawanym ustawowo za koszt podatkowy.

Sformułowana w tym przepisie definicja oznacza w praktyce, iż kosztami
uzyskania przychodów są wszelkie koszty, a więc bezpośrednio i pośrednio
związane z uzyskaniem przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art.
23 ust. 1 powołanej wyżej ustawy. Jednakże, aby dany wydatek mógł zostać
zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, podatnik musi wykazać jego
bezpośredni związek z prowadzoną działalnością oraz to, że jego poniesienie
miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Wydatek ten
powinien być racjonalny i gospodarczo uzasadniony. Ustawodawca wiąże koszty
uzyskania przychodów z celem ich poniesienia, jakim jest osiągnięcie
przychodów.

Katalog kosztów nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów przedstawiony
w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera
wyłączenia dotyczącego finansowania wydatków środkami przyznanymi przez
Fundusz Pracy.

W związku z powyższym wydatki, w tym np.: zakup wyposażenia, spełniające
powyższe warunki stanowią koszty uzyskania przychodów pomimo, że zostały
pokryte ze środków pieniężnych, wolnych od opodatkowania podatkiemdochodowym od osób fizycznych.

Ponadto należy zauważyć, że odmiennie przedstawia się sytuacja w przypadku
nabycia środków trwałych z otrzymanej dotacji.
Zgodnie z treścią art. 22 ust. 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. kosztem
uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz
wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane
wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23.

W myśl art. 22a ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. amortyzacji podlegają,
z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika,
nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w
dniu przyjęcia do używania budowle, budynki oraz lokale będące odrębną
własnością, maszyny, urządzenia i środki transportu oraz inne przedmioty -
o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez
podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością
gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub
umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Stosownie do treści art. 23 ust. 1 pkt 45 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. nie
uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia środków
trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywanych, według
zasad określonych w art. 22a-22o, od tej części ich wartości, która
odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym
zakresie tych środków lub wartości niematerialnych i prawnych, odliczonym
od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w
jakiejkolwiek formie.

W związku z powyższym jeżeli nastąpi nabycie środków trwałych z otrzymanej
dotacji, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów ani wydatków
poniesionych na ich nabycie, ani też dokonywanych od tego majątku odpisów
amortyzacyjnych. Podstawą dla nie uznania tych odpisów za koszty uzyskania
przychodów jest fakt, iż przez wypłatę otrzymanej dotacji faktycznie
nastąpił zwrot poniesionych na ten cel wydatków.

Art. 88. 1. Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika:
1) importu usług, w związku z którymi zapłata należności jest dokonywana bezpośrednio lub pośrednio na rzecz podmiotu mającego miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju wymienionych w załączniku nr 5 do ustawy;
2) towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, z wyjątkiem przypadków, gdy brak możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów pozostaje w bezpośrednim związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego;
3) (74) paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 86 ust. 3;
4) usług noclegowych i gastronomicznych, z wyjątkiem:
a) przypadków, gdy usługi te zostały nabyte przez podatników świadczących usługi turystyki, jeżeli w skład usługi turystyki, opodatkowanej na zasadach innych niż określone w art. 119, wchodzą usługi noclegowe lub gastronomiczne albo jedne i drugie,
b) nabycia gotowych posiłków przeznaczonych dla pasażerów przez podatników świadczących usługi przewozu osób;
5) towarów i usług, których nabycie:
a) zostało udokumentowane fakturami otrzymanymi przed dniem utraty zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 lub 9 albo przed dniem rezygnacji z tego zwolnienia, z wyjątkiem przypadków określonych w art. 113 ust. 5 i 7,
b) nastąpiło w wyniku darowizny lub nieodpłatnego świadczenia usługi.